HISTORIA

Biorezonans, elektroniczny sposób na zdrowie

Coś co jest w swoim założeniu bardzo proste, badane i opisywane od kilkudziesięciu lat przez naukowców na całym świecie… a mianowicie częstotliwości.  

Biorezonans to holistyczna metoda fizyczna, zaliczana do kategorii medycyny niekonwencjonalnej, alternatywnej, która wykorzystuje nowoczesną technikę. Jest to metoda naturalna, bezpieczna, nieinwazyjna, bez skutków ubocznych.

Terapia BRT polega na wprowadzaniu drobnoustrojów chorobotwórczych (czy pasożytów) w drgania, które powodują ich rozpad. Dodatkowo ma ona wzmacniać naturalną energię człowieka, wyrównywać poziom fal mózgowych i wpływać na pracę narządów.

U podstaw działania biorezonansu leży teza, że każdy organizm ma swoje specyficzne drgania. Każdy organizm jako całość, a także jego poszczególne narządy i tkanki emitują niewielkie drgania elektromagnetyczne. Jednakowe komórki mają jednakową częstotliwość. Na skutek nakładania się jednakowych drgań elektromagnetycznych pojawia się efekt BIOREZONANSU.

Ponieważ drgania własne organizmu mają naturę elektromagnetyczną można je wychwycić, zarówno z powierzchni skóry, jak i z tkanek oraz narządów, za pomocą specjalnych elektrod.

Czynniki chorobotwórcze takie jak wirusy, bakterie, pasożyty, grzyby, również stanowią źródło takich drgań. Dlatego podczas powstawania każdego schorzenia u człowieka pojawiają się dodatkowe drgania elektromagnetyczne wywołane przez czynności życiowe szkodliwych mikroorganizmów. Wykazano, że potencjał biologiczny zdrowych
i chorych tkanek różni się w znaczący sposób.  W założeniach terapii biorezonansowej wykorzystuje się wchodzące
w skład indywidualnego dla każdego człowieka spektrum drgań jego tkanek: fizjologicznych i patologicznych.

Historia biorezonansu

Pierwsze teoretyczne założenie zostało przyjęte w 1905 r. przez Alberta Einsteina (1879-1955) z jego genialnym równaniem E = mc 2, czyli wszystko jest energią. Einstein wierzył, że ta idea jest kluczowa dla zrozumienia natury rzeczywistości i że wszystko we wszechświecie jest związane z energią.

 

Francuski fizyk Louis de Broglie (1892- 1987)  laureat Nagrody Nobla z fizyki w 1929 r. za odkrycie falowej natury cząstek, napisał o sobie: „Moja główna idea polegała na rozszerzeniu współistnienia fal z cząstkami, odkrytego przez Einsteina w 1905 r. w przypadku fotonów światła, na wszystkie cząstki.”

 

Tymczasem Nikola Tesla (1856-1943) serbsko-amerykański inżynier pochodzący z Chorwacji, najprawdopodobniej najgenialniejszy umysł wszechczasów, właśnie wypełnił swój pierwszy patent na bezprzewodowe przesyłanie energii. Eksperymentował też z leczniczymi właściwościami swoich oscylatorów  i co ciekawe, zaczął osiągać doskonałe efekty.

„Moje wysokie częstotliwości” – mawiał Tesla – „mają działanie antybakteryjne i silnie lecznicze”.
To właśnie jego badania możemy uznać za początki biorezonansu. Jednak Tesla pozostawił te badania na rzecz wielu innych wynalazków, opisując jedynie zasadę działania generatorów częstotliwości na organizmy żywe. Kontynuatorem tych opracowań był George Lakhovsky, zajmujący się wpływem fal radiowych na zwierzęta i rośliny.

 

George Lakhovsky  (1869-1942), urodzony w Mińsku, inżynier i wynalazca.
Wykorzystując technologię bezprzewodowego transferu energii Tesli i jego pionierską wiedzę w zupełnie nowej dziedzinie fal radiowych, Lakhovsky stworzył MWO – oscylator wielofalowy, urządzenie, które zapewniło drgania w szerokim zakresie częstotliwości. Połączenie geniuszu tych dwóch wielkich naukowców miało na zawsze zmienić medycynę.

Podstawowym założeniem Lakhovsky’ego była teoria, że każda komórka ma inną budowę i inną, charakterystyczną częstotliwość rezonansową. Oznacza to, że każda z nich drga z właściwą dla siebie częstotliwością. Zdrowe komórki mają potencjał elektryczny na poziomie 70-90 mV, który ulega obniżeniu u osłabionych lub chorych komórek. Wówczas napięcie błony komórkowej spada, co powoduje, że zmianie ulega także jej częstotliwość. To właśnie jest przyczyną rozwoju wszelkich chorób, stanów zapalnych i spadków energetycznych.

 

Kolejną ważną postacią był amerykański badacz, wynalazca, naukowiec, mikorobiolog, ojciec współczesnego biorezonansu. Dr. Raymond Rife (1888-1971), który w latach 30. XX wieku zajął się zagadnieniem nie tylko wpływu fal radiowych, ale także promieniowania elektromagnetycznego na ludzkie ciało.

Rife opracował mikroskop optyczny zapewniający bardzo duże powiększenie. Obserwując żywe bakterie i wirusy stwierdził, że mikroorganizmy reagują na pole częstotliwości elektrycznej.

Zbudował generator wysokich częstotliwości, poddawał patogeny określonym częstotliwościom, a one traciły spójność swojej budowy, ich błona zostawała rozbita i mikroorganizmy ginęły.

Zdaniem wynalazcy, było to możliwe tylko dlatego, że każda żywa istota, bakteria, wirus, a nawet prosty związek biochemiczny posiadają swój unikalny, własny wzorzec częstotliwości, rodzaj podpisu elektromagnetycznego, który jest genetycznie uwarunkowany i wyróżniający się od innych. Rife stopniowo stworzył listę 15.000 częstotliwości, różnych bakterii i wirusów.  Potrafił niszczyć chorobotwórcze patogeny! Przeprowadzał testy na zakażonych osobach, uzyskując pozytywne wyniki m.in. w leczeniu raka i to bez stosowania leków czy operacji chirurgicznych.

Dr Raymond Rife to naukowiec, na którego świat nie był gotowy. W 1939r. policja brutalnie wdarła się do  laboratorium Rifa i zniszczyła wszystko. Spalono dokumenty, zapiski a jego samego skutecznie usunięto ze sceny nauki. Za swoje prace i wynalazki Rife otrzymał aż 14 głównych światowych nagród i doktorat honoris causa Uniwersytetu w Heidelbergu.

 

Dr Hulda R. Clark (1928-2009) była kolejnym pionierem biorezonansu. Obroniła dyplom z biologii (ukończyła studia z wyróżnieniem na Uniwersytecie w Saskatchewan w Kanadzie), studiowała też na Uniwersytecie McGill oraz
na Uniwersytecie Stanu Minnesota, gdzie zajmowała się biofizyką i fizjologią komórki. Jej wieloletnie badania
na nowo potwierdziły niszczenie patogennych mikroorganizmów za pomocą impulsów częstotliwości.

Dr Clark nie bała się prześladowań i fałszywych oskarżeń osobistych. Praktyczne wyniki swoich badań opublikowała w kilku książkach, które wydała w bardzo krótkim czasie, dzięki czemu, informacje tam zawarte dotarły do ​​ogółu społeczeństwa.

 

Dr Reinhold Voll  (1909-1989) niemiecki lekarz, naukowiec, badacz – eksperymentował z wpływem elektryczności na ludzkie ciało. Zaczął używać prądów elektrycznych, aby wzmocnić efekty tradycyjnej akupunktury. Jest twórcą metody biorezonansowej a także elektroakupunkturowej diagnostyki i terapii, wprowadzonej w 1953 roku.

Zaproponowana przez Volla metoda diagnostyczna przewyższyła jakościowo wszystkie poprzednie metody diagnostyczne. U naukowych podstaw terapii biorezonansowej leżą najnowsze dokonania z dziedziny biofizyki, fizyki kwantowej oraz wielowiekowe doświadczenia medycyny chińskiej.

Dr Voll, wraz z inżynierem mechanikiem Fritzem Wernerem, skonstruował sprzęt, który stał się znany jako
elektro-akupunktura według Volla (EAV).

W połowie lat 70-tych XX w Dr Franz Morell prowadził badania nad alternatywną metodą terapii wraz ze swoim zięciem, inżynierem elektrykiem Erichem Rasche.

Przenieśli zasadę fal i częstotliwości wolnych od skutków ubocznych z fizyki kwantowej do technologii medycznej. Publikacje Franza Morelle z 1977 roku były prawdziwym przełomem w badaniach aktywności elektromagnetycznej żywych komórek, tkanek i organizmów. Dowiódł on i tym samym potwierdził, że każdy organizm jako całość,
a także jego poszczególne narządy i tkanki emitują niewielkie drgania elektromagnetyczne. Jednakowe komórki mają jednakową częstotliwość. Na skutek nakładania się jednakowych drgań elektromagnetycznych pojawia się efekt BIOREZONANSU.

Czynniki chorobotwórcze takie jak wirusy, bakterie, pasożyty, grzyby, również stanowią źródło takich drgań. Dlatego podczas powstawania każdego schorzenia u człowieka pojawiają się dodatkowe drgania elektromagnetyczne wywołane przez czynności życiowe szkodliwych mikroorganizmów, które zaburzają równowagę fizjologiczną człowieka.

Oddziałując na pasożyty słabymi falami elektromagnetycznymi o określonych parametrach wywołujemy osłabienie potencjału komórek organizmu patogennego, włącznie z jego obumarciem!

Dodaj komentarz